Τέσσερα άλματα για το Οικονομικό Επιμελητήριο.

            Μπροστά μας οι εκλογές στο Οικονομικό Επιμελητήριο. Μπροστά μας και η ελπίδα  για να αποφασισθούν (ή όχι) άλματα προόδου. Όχι .. όχι.. μην σκεφτείτε άλματα επί κοντό.. Ας μην υπερβάλλουμε. Να.. μιλάμε για  λίγο ταχύτητα και άλμα, ταχύτητα και άλμα, έτσι που να ξεκολλήσουμε από την ίδια θέση βρε αδερφέ !!

            Ειδικότερα για τέσσερα άλματα ομιλώ:

            ΑΛΜΑ 1^ο: Αν θέλουμε το ένα επάγγελμα να αφεντεύει τα του άλλου επαγγέλματος ας αφήσουμε το Οικονομικό Επιμελητήριο ως έχει.     Αν όμως θέλουμε αυτό να αλλάξει θα πρέπει, στο Επιμελητήριο αυτό, να δημιουργηθούν επιμέρους επαγγελματικοί πυλώνες, με αυτόνομη διοίκηση σε κάθε πυλώνα, έτσι ώστε να προστατεύεται η επιστημονικότητα του κάθε επαγγέλματος ξεχωριστά.

             Να υπάρξει δηλαδή ένας Λογιστικός-Φοροτεχνικός Πυλώνας,  ένας Τραπεζικός Πυλώνας, ένας  Πυλώνας Δημοσίων Υπαλλήλων κ.τ.λ. οι οποίοι θα έχουν διαφορετικό διοικητικό συμβούλιο ο καθένας και αρμοδιότητα μόνο στα του επαγγέλματός του.

             Η δε κεντρική Διοίκηση του ΟΕΕ θα έχει μεν Προεδρείο αλλά αυτό θα είναι τυπικής σημασίας (κάτι σαν το Πρόεδρο της Δημοκρατίας,[1]) και δεν θα του επιτρέπεται καμία ουσιαστική ή συμβολική ανάμειξη του στις αποφάσεις των διοικητικών συμβουλίων των επιμέρους πυλώνων πέραν από την επίβλεψη διατήρησης της προαναφερόμενης δομής.

            ΑΛΜΑ 2^ο:  Αν θέλουμε να μιλάμε για ένα επιστημονικό επιμελητήριο, τότε δεν πρέπει να μιλάμε για ένα επιμελητήριο σεμιναριακού τύπου με πάγιο θέμα την εκάστοτε  τροποποίηση της φορολογικής νομοθεσίας που αποφασίζει συχνά πυκνά η κάθε κυβέρνηση.  Να φύγουμε από αυτήν την πρακτική.  Αφήστε τους επιμέρους συλλόγους να το αναλάβουν αυτό. Μια χαρά το πράττουν, επιτυγχάνουν χαμηλό κόστος και βοηθούν και την επιβίωσή τους ή τέλος πάντων στην δυνατότητα να απασχολήσουν και ένα διοικητικό υπάλληλο.

            Το Οικονομικό Επιμελητήριο (ο κάθε πυλώνας ξεχωριστά) μπορεί να αναπτύξει επιστημονική επιμόρφωση - και όχι φορολογικά σεμινάρια - τόσο στο πεδίο εξειδικευμένων υπηρεσιών όσο και στην επιμόρφωση σχετιζόμενη με την μείωση του κόστους υπηρεσιών, την κοστολόγηση χρόνου,  την εισαγωγή τεχνολογιών, την ανάπτυξη λογισμικών κ.τ.λ.  Αυτά χρειάζεται ένας επιστημονικά καταρτισμένος οικονομολόγος από το Οικονομικό Επιμελητήριο και όχι φορολογικά σεμινάρια τα οποία άνετα μπορεί να τα παρέχει στα μέλη του ο κάθε επαγγελματικός τους σύλλογος.

            ΑΛΜΑ 3^ο:  Αν θέλουμε να μιλάμε για ένα Επιμελητήριο Ελπίδας θα  πρέπει να αφαιρεθεί το «δικαίωμα καρέκλας» πάνω από δύο θητείες. Πρέπει μετά το πέρας των δύο αυτών θητειών ο υποψήφιος να λαμβάνει μια απάντηση επιστημονική  όπως για παράδειγμα : «Άντε γειάάά » , όπως την εκφωνεί κείνος ο ανεκδιήγητος «γαύρος» σε κάποια βραδινή εκπομπή.  Αυτός που έχει διάθεση να συνεχίσει να βοηθά το Επιμελητήριο δεν του απαγορεύεις να ασχοληθεί αφού αυτό μπορεί να το κάνει και χωρίς καρέκλα.  Εκτός κι αν τον εμποδίζουν τα’ αρθριτικά του..

            ΑΛΜΑ 4^ο :  Μέλη του Οικονομικού Επιμελητηρίου θα είναι όλοι όσοι έχουν επάγγελμα που καθορίζεται αδειοδοτικά ή ελεγκτικά από το επιμελητήριο αυτό. Όλοι.  Ούτε εξηγήσεις χρειάζονται ούτε επιχειρήματα για να καταλάβουμε κάτι που μπορεί να καταλάβει ακόμα και ένα  παιδί του δημοτικού.

            Αυτά τα τέσσερα άλματα μόνον.

            Όλα τα άλλα φίλοι αναγνώστες έπονται. Πιστοποιήσεις, κατοχυρώσεις, δικαιώματα, υποχρεώσεις, αξιοπρέπεια, όλα αυτά φίλοι μου  πιστέψτε με πως έπονται. Αν δεν υπάρξει η προαναφερόμενη βάση  πώς να ασχοληθείς μ’ αυτά; Πως;

            Τέσσερα άλματα λοιπόν.

            Τέσσερα άλματα.

            Εύχομαι στους υποψήφιους που ετοιμάζονται στις εκλογές του Δεκέμβρη να κάνουν γυμναστική ώστε να έχουν την σωματική υποδομή να αντέξουν αυτά τα άλματα.

            Διότι αν αποφασίσουν πάλι το περπάτημα φοβάμαι πως θα φτάσουμε σε κάτι καλό μετά από πολλές - πολλές γενεές.

            Αν πάλι οι υποψήφιοι αποφασίσουν πως δεν θέλουν ούτε άλματα ούτε περπάτημα  τότε να είστε σίγουροι πως θα επιδιώξουν το πιο ξεκούραστο. Αυτό που ούτε άλματα απαιτεί ούτε περπάτημα : Την καρέκλα.

            Μα τότε στο ίδιο έργο θεατές.

            Αυτοί θα κερδίσουν την καρέκλα και εμείς θα χάσουμε την ελπίδα.  

            Σταυρουλάκης   Αρτεμ.   Κωνσταντίνος

Οικονομολόγος Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσ/κης

Λογιστής-Φοροτεχνικός Α’ Τάξης  

E-mail : eurohania@yahoo.gr

Άρθρο υπ’ αρ. 282 / Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016.

---

[1] Πάλι σας βλέπω να γελάτε…. 

 Δήμιοι του ήλιου.

            Στο σημερινό κείμενο παρουσιάζονται επιλεγμένα σημεία της ποιητικής του συλλογής  «Μάχη στην άκρη της Νύχτας» του Τάσου Λειβαδίτη[1] , τα οποίο βιαίως περικόπτω και ξαναενώνω  - ως  ένα παζλ -,  για να δείξω ακριβώς εκείνην την εικόνα που θα ήθελα.  Ανάγκη ομολογουμένως περίεργη από ένα όμορφο δάσος να θέλω να δείχνω ένα όμορφο δέντρο ίσως και ένα όμορφο κλαδί.

            Δεν φτάνει αυτό παρά δυσκολεύω και την ανάγνωση μια που άλλοτε βάνω το κλαδί δίπλα στη ρίζα και κάποια φορά τον κορμό στα φύλλα της κορφής. Για αυτήν την αλλόκοτη επιμονή μου, να περικόπτω πολύ σπουδαία κείμενα ή ποιήματα χωρίς όμως να φεύγω [ελπίζω]  από το  ζητούμενο του δημιουργού,  ε,  ας μου το  συγχωρέσουν όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι.....

            Θα πρέπει στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι το βιβλίο «Μάχη στην άκρη της Νύχτας» δεν είναι πια διαθέσιμο αλλά όμως αναπτύσσεται στα Άπαντα του Λειβαδίτη από τις εκδόσεις Μετρονόμος[2].

            Η αναφορά του θέματος στην περίοδο της Μακρονήσου είναι άρρηκτη με την έντονη πολιτική δραστηριότητα που ανέπτυξε ο ποιητής στο χώρο της αριστεράς με συνέπεια να εξοριστεί από το 1947 έως το 1951, στο Μούδρο, στη Μακρόνησο και μετά στον Αϊ Στράτη κι από κει στις φυλακές Χατζηκώστα στην Αθήνα, απ' όπου αφέθηκε ελεύθερος το 1951.[3]

           

            Ας ξεκινήσουμε αυτήν την επίπονη – εξ αιτίας μου - ανάγνωση: 

            «Κι αυτός ο δεκανέας της αλλαγής αργεί. Τι ώρα να’ ναι; Κρυώνω.»

            «Βαδίζουμε, τα πόδια χάνονται στη λάσπη, θες να συλλογιστείς και βουλιάζεις. Ο κόσμος απόψε ήτανε λάσπη, δώσε μου το χέρι σου.

            Αρχίζει η βροχή,  δώσε μου το χέρι σου.

            Η λάσπη είναι τάφος σίγουρος, βαδίζουμε, ο ένας θυμάται ο άλλος φτύνει.

            Δώσε μου το χέρι σου.»

            «Έξι φαντάροι με όπλα, ένας άνθρωπος που σκάβει. Αν τον ρωτήσετε τι έφταιξε δεν θα ξέρει ν’ απαντήσει. Κι όμως θα πρέπει απόψε να πεθάνει, να σκάψει μονάχος του τον τάφο του. Έτσι λέει η διαταγή…

            Αν τον άφηναν θα μπορούσε να σκάψει όλη την γη !!

            Ας τον άφηναν να κρατάει μια μικρή θέση, μια μικρή θέση κάπου σε μια γωνιά που να μην χωράει παρά μονάχα δύο πόδια έστω και γυμνά. Ας τον άφηναν μονάχα μια στιγμή όσο ακουμπήσει στην αξίνα του και να θυμηθεί...

            Πιο καλά να βιαστείς απόψε σύντροφε. Όσο πάει και δυναμώνει ο άνεμος. Δεν έκαμε το σταυρό του. Τον σκέπασαν γρήγορα. Τι σημασία έχει όνομα ενός νεκρού. Έπρεπε να πεθάνει και πέθανε, η ζωή θα τον ξεχάσει.

            Όμως αυτά τα έξι παιδιά πως δέχθηκαν να πυροβολήσουν;»

`           «Η  βροχή παίζει ταμπούρλο πάνω στις σκηνές. Εν’ αυλάκι νερό. Δεν καθρεπτίζει τίποτα. Στην πόρτα ο σκοπός κρυώνει. Τίποτα.»

            «Καθισμένοι στο χώμα περιμένουμε. Να μπορούσε κανείς να θυμηθεί τα πόδια του και να σηκωθεί έστω κι αν βαδίσει μέσα στη λάσπη, έστω κι αν χαθεί μέσα στην νύχτα, γιατί είναι νύχτα σύντροφε, παγωνιά σύντροφε.. Για να ζήσουμε πρέπει ν’ αρνηθούμε πως είναι νύχτα. Καθισμένοι στο χώμα, περιμένουμε στο χώμα, περιμένουμε στην νύχτα, γιατί είναι νύχτα σύντροφε, παγωνιά σύντροφε..»

            « Πέντε δίκοχα γύρω, ο λοχαγός δίχως όνομα, ένα παιδί γυμνό, κουρελιασμένο από τις βουρδουλιές. Ο λοχαγός τον ρωτάει. Τώρα πρέπει να μιλήσει για να σωθεί. Ο βούρδουλας κάνει αυλάκι. Τώρα πρέπει να μιλήσει για να σωθεί. Ο λοχαγός ανάβει τσιγάρο, τον ρωτάει, τον ξαναρωτάει.

            Ο Λοχαγός λέει «Μίλησε !», ο βούρδουλας λέει «Μίλησε !», η νύχτα λέει «Μίλησε !», μα η νύχτα είναι λίγη,  σύντροφοι πολλοί κι έκοψε με τα δόντια τη γλώσσα του όπως θα κάνατε και εσείς….»

            «Μην κοιμηθείς απόψε σύντροφε, ποιος ξέρει αν θα ξαναϊδωθούμε. Άγιο μίσος δώσε μου το χέρι σου..»

            «Τότε ένα σφύριγμα και ξαφνικά ακούστηκαν τα πολυβόλα. Τα – τα – τα, μια κραυγή μα τα πολυβόλα δεν ακούνε. Τα – τα – τα, οι σφαίρες καρφώνουν το σκοτάδι. Κανείς δεν θέλει να πεθάνει, ο άλλος κουλουριάζεται γίνεται ένα μικρό κουβάρι, να σωθεί. Όταν δεν θέλεις να πεθάνεις ξέρεις τι θα πει ζωή. Τα – τα – τα, τα πολυβόλα δεν ξέρουν ότι έχουμε μάνα. Τα – τα – τα, ένας ουρλιάζει. Ξέρετε τι θα πει ζωή…»

            [ΑΥΤΟΙ] « Πρόσωπα με κράνη, χτυπάνε τις αρβύλες τους να μην ακούν την καρδιά τους. Τους έδωσαν ένα αυτόματο για να φοβούνται να πεθάνουν.

            [ΚΑΙ ΤΟΥΤΟΙ] « Οι άλλοι, σας κάναν να ξεχάσετε πως τα δάκρυα  μοιάζουν σε όλους, πως κόσμος φτάνει  για όλους. Για σας μιλάμε, δήμιοι του ήλιου, εχθροί του ψωμιού, δεν σας σώζει τίποτα, μια μέρα οι αρβύλες μας, θα συντρίψουν τα κόκαλα σας.»

            [ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ] «Μα εσείς, εσείς που μπορείτε ακόμα να κοιτάτε τον ουρανό, εσείς που τρέμετε όταν πυροβολείτε να, εδώ είναι το χέρι μας…»

            « Ένα χαρτί λένε, και θα μπορείς να ζήσεις. Μα πως θα ζήσουν χιλιάδες παιδιά χωρίς ψωμί, χιλιάδες παιδιά δίχως όνειρο;»

           

            « Ο αξιωματικός εφόδου θ’ αργήσει, ο αξιωματικός εφόδου δεν θα ‘ρθει. Έκανε να θυμηθεί τη μάνα του, μα δεν μπορούσε.  Ένιωσε να κρυώνει και κρεμάστηκε μήπως ζεσταθεί. Τι ώρα ν’ ναι; »

            «Μυρίζει τ’ αναμμένο μέταλλο. Ο ένας σέρνεται, ο άλλος παίζει τυφλόμυγα. Ο ένας δύο τρύπες στο κεφάλι ο άλλος τα πόδια αλλού. Πεταγμένοι σαν μπόγοι που λυθήκανε. Ζούσαν κάποτε. Κοιτάζανε τον ήλιο, ονειρευόντουσαν έναν κόσμο άλλον. Θα τους θάψουν σε λίγο. Να μπορούσε να βαδίζει κανείς μες στην λάσπη, να περιμένει όλη τη νύχτα μες την βροχή, μα όχι να ‘ναι νεκρός. Μα όχι να’ ναι νεκρός..»

            « Ποιος τρελός λοιπόν σαλπίζει μες την νύχτα; Ο σαλπιχτής κύριε λοχαγέ !! Τον τρόμαξαν τα πολυβόλα κύριε λοχαγέ !!  Κάπου έχει κρυφτεί κύριε λοχαγέ !!

            Τον βρήκαμε κύριε λοχαγέ, ένας σαλπιχτής πεθαίνει εύκολα, τα μάτια του έμειναν ανοιχτά.. Μα ακούστε, δε σταματάει, δε σταματάει η σάλπιγγα κύριε λοχαγέ !!»

            «Ένας τοίχος την νύχτα χωρίζει δύο κελιά, χωρίζει δύο ανθρώπους. Δεν ξέρει ο ένας τον άλλον, μα γνωρίζονται  καθώς ο δήμιος σήκωνε το χέρι του και βγάλαν την ίδια κραυγή. Τα πόδια τους σπασμένα, στριμμένα τα χέρια τους. Σέρνονται. Ακόμα λίγο, ο τοίχος είναι δίπλα. Σύντροφε μ’ ακούς,  είπε χτυπώντας.   Ο άλλος χαμογελάει πίσω από τον τοίχο. Ένα βασανισμένο χαμόγελο. Σε λίγο δεν θα υπάρχουν.

            Χαμηλώστε, βάλτε τ’ αυτιά στον τοίχο, σ’ όλους τους τοίχους του κόσμου, ν’ ακούσετε αυτά τα χτυπήματα….»

            Υ.Γ. Στην φωτογραφία του άρθρου,  ο Τάσος Λειβαδίτης με τον Γιάννη Ρίτσο στον Αϊ Σρατή...

            Σταυρουλάκης   Αρτεμ.   Κωνσταντίνος

Οικονομολόγος Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσ/κης

E-mail : eurohania@yahoo.gr

Άρθρο υπ’ αρ. 281 / Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2016.

---

[1] Ο Αναστάσιος - Παντελεήμων Λειβαδίτης (20/4/1922-30/10-1988) ήταν σημαντικός Έλληνας ποιητής. Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα, έχοντας καταγωγή από την Κοντοβάζαινα της Αρκαδίας.

[2] Τάσος Λειβαδίτης Ποίηση Τόμος 1 (1950-1966)

[3] https://el.wikipedia.org/wiki/Τάσος_Λειβαδίτης

Τελικά, τα παίρνει ο αγέρας και τα σκορπά;

                        Για κάποιον που γράφει είναι μεγάλο ζήτημα η τύχη του κειμένου του. Διαβάστηκε;  Και αν διαβάστηκε είχε θετική ή μήπως αρνητική αντιμετώπιση από τους αναγνώστες; Αν είχε αρνητική, η επιχειρηματολογία τους είχαν κάποιον σεβασμό στην προσπάθεια του ή μήπως αναπτύχθηκε κατά τρόπο απαξιωτικό και  προσβλητικό;  Αν πάλι είχε θετική αντιμετώπιση την επόμενη ημέρα το θυμόταν;

            Προβλήματα που βασανίζουν όσους προσπαθούν να γράψουν κάτι και να το αφήσουν απαλά – απαλά,  σε δημόσια θέα.

                       

            Ερωτήματα για τα οποία κατ’ αρχήν αρμόδιοι για να απαντήσουν εμφανίζονται δύο κυρίες. Η Απογοήτευση και η Υπεροψία.  Η πρώτη, η Απογοήτευση,  σαν την ρωτάς τι απόγιναν τα λόγια που έγραψες σου απαντά πως τα πήρε ο αγέρας και τα σκόρπισε. Και συ την πιστεύεις γιατί αυτό είχες και συ  κατά νου.     Η Υπεροψία απαντά στο ίδιο ερώτημα μα χρησιμοποιεί μόνο ψέματα, γλυκαίνει τον συγγραφέα και τον παραπλανεί. Τι κρίμα γι’ αυτόν η ζάλη ετούτη.

            Η αλήθεια όμως στον προβληματισμό αυτό αναβλύζει από ένα κείμενο του αγαπημένου Χανιώτη συγγραφέα Γιώργη Μανουσάκη [1] το οποίο βιαίως περικόπτω χάριν της ανάγκης μου να δείξω ακριβώς εκείνα τα σημεία που ήθελα ώστε να απαντηθεί ο προβληματισμός του παρόντος άρθρου. Για αυτήν την επιμονή μου, να κόβω -χωρίς όμως να ράβω-, πολύ σπουδαία κείμενα ή ποιήματα ας μου το  συγχωρέσουν όλοι.

            Το κείμενο λοιπόν του οποίου τα κομμάτια που βρίσκονται στις αγκύλες ενώ αυτά που παρέλειψα υποδηλώνονται με  τελείες εντός παρενθέσεως δημοσιεύθηκε στην εφ. Κήρυξ στα Χανιά την 21^η Μαίου του 1961 υπό το γενικό τίτλο «Ενώ διαβαίνει η ζωή». Στην Ανθολογία του έργου του Γιώργη Μανουσάκη από τον Κώστα Μπουρναζάκη (Εκδόσεις Βικέλειας Δημοτικής Βιβλιοθήκης) εμφανίζεται με τον πολύ οικείο τίτλο για μένα [2] «Μποτίλιες στο Πέλαγος». Εκεί αναφέρονται τα κάτωθι:  

           

            «…Ο καθένας μας είν’ ο μοναδικός κάτοικος ενός νησιού, χαμένου στο πέλαγος της μοναξιάς. Μέσ’ από την ομίχλη που τόνε τριγυρίζει, διακρίνει απόμακρους τους σκοτεινούς όγκους των άλλων νησιών. Φαντάζεται τις μορφές των ερημιτών που τα κατοικούνε. Μα δεν τους ξέρει – κι ίσως δεν θα μάθει ποτές ποιοι είναι. Κουνά το χέρι σε μάταια σινιάλα, παραδίνει στον άνεμο λόγια γεμάτα πόνο κι αγωνία, που αυτός τα ξεσκίζει παίζοντας.

            Κάποτε κλείνει μέσα σε μποτίλιες γραφτά μηνύματα και τα εμπιστεύεται στις ιδιοτροπίες της θάλασσας. Τότε λέμε πως ο άνθρωπος εκείνος είναι συγγραφέας. Ή ποιητής.  Ή φιλόσοφος.

            Καμιά φορά τυχαίνει κάποια μποτίλια ν’ αράξει στ’ ακρογιάλι ενός άλλου νησιού και να πέσει στα χέρια ενός άλλου ερημίτη. Κι αμέσως αρχίζει μια μυστική κουβέντα ανάμεσα σ’ εκείνον που ‘γραψε το μήνυμα και σε κείνον που το βρήκε. Μια κουβέντα που φτερουγίζει πάνω από το πέλαγος της μοναξιάς, που τρυπά την ομίχλη και βυθίζει το ράμφος της ολόισια στην καρδιά

             Φέρνει πόνο πολύ να ‘χεις  (….)  και συ [να] κρατάς  μέσα τους στοχασμούς και τα αισθήματά σου, που σε πονούνε και τα νιώθεις σαν κάτι βαρύ και σκληρό και μεγάλο. Γυρεύεις τον «άλλο» που θ’ ανοίξει την καρδιά του για να δεχθεί τον λόγο σου, να σε δεχθεί εσένα τον ίδιο. Γυρεύεις να στήσεις μια γέφυρα στην μοναξιά σου και στην μοναξιά του άλλου. Αν το πετύχεις λυτρώνεσαι. Η ζωή σου αποχτά ένα νόημα κι έναν προορισμό. Γίνεται πιο πλούσια. Νιώθεις πως υπάρχεις για κάποιον άλλο.»

            (…)

            «Τούτος ο άλλος γίνεται καθρέπτης που μέσα βλέπεις τον εαυτό σου. Δίχως τον καθρέπτη, είναι σα να ‘ χεις πεθάνει. «Αν ο άλλος δεν υπάρχει, δεν υπάρχω και εγώ», έλεγε ο Γιάσπερς.»

            (…)

             «Ο Πλάτωνας λέει με το στόμα του Σωκράτη, στο Φαίδρο, πως τίποτα δεν αναπληρώνει τον προφορικό λόγο, τον «έμψυχο» λόγο. Κι είν’ αλήθεια – τίποτα δεν τον αναπληρώνει. Γιατί αναβλύζει ζωντανός από το στόμα αυτού που στέκει αντίκρυ μας. Γιατί είναι το βλέμμα κι η έκφραση της φωνής που τόνε συμπαραστέκουνε. Που τόνε βοηθούνε να βρίσκει ολόισια  την καρδιά.  

            Όμως πόσες φορές τήνε βρίσκει; Ό άλλος που μ’ ακούει στέκει εμπρός μου όχι σα μια γυμνή ανθρώπινη ψυχή που λαχταρά την επικοινωνία, μα οχυρωμένος πίσω από τις μάσκες του. Σφιχτοκλεισμένος σ’ έναν αμυντικό θώρακα. Δεν δέχεται εκείνα που του λέω. Τα φοβάται. Αντιδρά. Δεν αφήνεται λέφτερος. Μα μήτε και εγώ λέω αυτά που θα’ θελα να πω, λέω αυτά που φαντάζομαι πως θα τον ευχαριστήσουνε. Υποκρίνομαι.

            Ποιος σίγουρος δρόμος, λοιπόν, για να φτάσει το μήνυμα στο σκοπό του, θα ,ναι να το μεταδώσω γραμμένο. Το κλείνω στα μικρά μαύρα σημαδάκια και το στρώνω πάνω στο χαρτί[3]. Ξέρω πως ο άλλος θα σκύψει απάνω του δίχως τις μάσκες του ή τουλάχιστο με λιγότερη επιφύλαξη παρά αν είχε να κάμει μ’ εμένα τον ίδιο. Μπορεί να μην σταματήσει στην επιφάνεια των λέξεων μα να φτάσει ως το νόημα. Έτσι υπάρχει η πιθανότητα να συναντηθώ μαζί του. Να γίνουμε φίλοι στην αληθινή σημασία που ‘χει τούτη η λέξη. Κι ας  μην γνωρίζει ο ένας τη μορφή του άλλου…»        (..)

            «…Δημοσιεύοντας, αλληλογραφούμε, έλεγε ο Παλαμάς…»

            Σταυρουλάκης   Αρτεμ.   Κωνσταντίνος

Οικονομολόγος Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσ/κης

E-mail : eurohania@yahoo.gr

          Άρθρο υπ’ αρ. 280 / Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016.

---

[1] Ο Γιώργης Μανουσάκης (Χανιά, 22/1/1933 – 9/2/2008) ήταν  συγγραφέας, ποιητής και πεζογράφος και έχει γράψει επίσης φιλολογικά δοκίμια και μελέτες. Μεταξύ άλλων τιμήθηκε για το έργο του με το Βραβείο Καζαντζάκη. [ http://www.giorgismanousakis.gr/ ]

[2] Αλλά και των φίλων Γιάννη Παντελαίο από την όμορφη Πάρο και Κωστή Γραβιά.

[3] Και συμπληρώνω..  « … ,πάνω στην μουσική, πάνω στην ζωγραφιά, πάνω στις χορδές μιας κιθάρας, πάνω στις…., ..»

 Διανύοντας σχέδιο οργανωμένης εκπαίδευσης των πολιτών στην φτώχεια.

            Η αλήθεια είναι ότι διαχρονικά  όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα απέτυχαν παταγωδώς σε μια από τις  βασικές πτυχές του σχεδιασμού τους που δεν είναι άλλη από την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών αυτής της έρμης χώρας. Μπορεί να πέτυχαν να δημιουργήσουν μορφωμένο ανθρώπινο δυναμικό αλλά δεν κατάφεραν να μεταλαμπαδεύσουν την υπεραξία αυτή προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

            Φορείς της αποτυχημένης αυτής έκβασης, βεβαίως οι άεργοι (δηλαδή αυτοί που παραμένουν όλη τους την ζωή - από δική τους επιλογή- χωρίς εργασία), μικρόψυχοι πολιτικοί μας νάνοι.

            Οι προηγούμενες κυβερνήσεις απέτυχαν στο σημείο που αναφέραμε στον πρόλογο ενώ οι κυβερνήσεις της περιόδου «κρίσης» μετέτρεψαν (ή προσπαθούν να μετατρέψουν) την αποτυχία αυτή σε εγκληματική ενέργεια. Συγκεκριμένα αντί να επικεντρωθούν στην εκπαίδευση των πολιτών για μια καλύτερη ζωή επιδόθηκαν εναγωνίως στο ακριβώς αντίθετο, δηλαδή να εκπαιδεύουν τους πολίτες πώς να ζουν από εδώ και στο εξής φτωχοί και χωρίς κίνητρο ελπίδας για βελτίωση.

            Μα πόσο περισσότερο τραγικός μπορεί να είναι ένας σχεδιασμός;

            Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επικέντρωση των «κυβερνήσεων της κρίσης» προς  Ελάχιστα Εγγυημένα Εισοδήματα και άλλα σχετικά τεχνάσματα που τέτοια, μονάχα ο πανούργος  Οδυσσέας σκαρφίστηκε, λίγες ημέρες πριν πέσει η πόλη της Τροίας.

            Αντί δηλαδή να μειώσουν τους φόρους των χειμαζόμενων στρωμάτων, δίδοντας ελπίδα ανάκαμψης της εγχώριας επιχειρηματικής  δραστηριότητας  ή ελπίδα στους εργαζόμενους για εύρεση εργασίας, μοιράζουν επιδόματα αίσχους, μόνον  και μόνον για να  αναγκάσουν (όπως σας το λέω) τους πολίτες να προσαρμοστούν σε αυτά. Να τα συνηθίσουν και να μην ζητούν τίποτα παραπάνω.

            Αντί δηλαδή οι πολίτες να εκπαιδευτούν και να μορφωθούν για να σπρώξουν το συνολικό επίπεδο διαβίωσης μπροστά, επιδιώκουν να τους εντάξουν σε ένα πιλοτικό σύστημα (σ.σ. εφαρμόζεται σταδιακά  σε διάφορους Νομούς της Χώρας) που θα τους μαθαίνει πως θα μπορούν να ζουν φτωχά χωρίς κανένα πρόβλημα..

            Δηλαδή με απλά λόγια, έστω και ωμά, διανύουμε μια φάση οργανωμένης εκπαίδευσης των πολιτών στην φτώχεια.

            Βέβαια, σε αυτό το σημείο να δώσουμε λίγο προσοχή:

            Άλλο πράγμα τα επιδόματα που βασίζονται σε αντικειμενικές δυσκολίες των πολιτών (υγεία, κοινωνικός αποκλεισμός κ.τ.λ.) και άλλα τα επιδόματα που ετοιμάζουν να δώσουν μαζικά μέσω της λογικής του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και παρεμφερών προγραμμάτων.

            Αν δηλαδή κάποιος έχει πρόβλημα υγείας και βεβαίως να έχει την προνοϊακή βοήθεια, αν όμως κάποιος έχει προβλήματα φτώχειας δεν του δίδεις εισόδημα αλλά του περικόπτεις όσο το δυνατόν περισσότερα φορολογικά βάρη ή κόστη ώστε να του δώσεις ώθηση να προσπαθήσει.  Αυτό να κάνει. Να προσπαθήσει,   που να πάρει και να σηκώσει, και όχι να στηθεί στην ουρά για το επίδομα. Ταυτόχρονα του δίδεις και κίνητρα για απασχόληση είτε ως εργαζόμενος είτε ως αυτοαπασχολούμενος.

           

            Δυστυχώς όμως οι «κυβερνήσεις της κρίσης» έχουν σταθεί τόσο μικρές μπροστά στα γεγονότα που αντί να διορθώσουν την αδυναμία  των προηγουμένων κυβερνήσεων και  να μεταλαμπαδεύσουν την μόρφωση σε ισχυρό κοινωνικό μέρισμα  προέβηκαν σε ενέργειες τραγικές, διδάσκοντας τους πολίτες πώς να  μάθουν να ζουν φτωχοί και αδύναμοι. Να ζουν με κενά όνειρα.

            Σκαρφίστηκαν την προστασία των κατεστραμμένων στρωμάτων στην κατεστραμμένη τους περιοχή !!

            Το ξαναλέω γιατί είναι κομβική πρόταση στο σκεπτικό του άρθρου.:

            Σκαρφίστηκαν την προστασία των κατεστραμμένων στρωμάτων στην κατεστραμμένη τους περιοχή!!

            Δεν τους βάζουν επιπλέον φόρους. Δεν τους ελαφρύνουν όμως !! Μια χαρά είναι μέσα στο κοτέτσι τους.  Απλά θέλουν λίγο ακόμα εκπαίδευση για το πώς θα μάθουν να τρώνε πίτουρα και να ξαπλώνουν στις βρωμιές χωρίς να μουρμουράνε.

            Και αυτό μέρος της «εκπαίδευσης» που προαναφέραμε…

           

            Το χειρότερο όμως είναι ότι έχουν γνώση οι δεσμοφύλακες. Γνωρίζουν ότι ο άνθρωπος σε μια σταδιακή πίεση (όχι απότομη), μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιαδήποτε συνθήκη, ώστε σύντομα ο θυμός του να γίνει ανησυχία και η ανησυχία συνήθεια…

            Και η συνήθεια του Έλληνα κρατάει  - αν θυμάμαι καλά την Ιστορία μας -,  πολλά χρόνια….

            Σταυρουλάκης   Αρτεμ.   Κωνσταντίνος

Οικονομολόγος Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσ/κης

E-mail : eurohania@yahoo.gr

Άρθρο υπ’ αρ. 279 / Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016. 

Οι απάνθρωποι

            Οι απάνθρωποι, αυτοί που δεν έχουν μέσα τους ανθρωπιά, οι ψυχροί, σκληροί και ανελέητοι ζουν ανάμεσά μας. Τούτο όμως είναι φυσιολογικό όπως ας πούμε, η βροχή του χειμώνα. 

            Λογικά, αυτοί οι απάνθρωποι, δεν μπορεί να είναι και η καταστροφή μας. Υπάρχει δυνατότητα να προστατευτείς από αυτούς αποφεύγοντας τους. Ακριβώς όπως αν έχεις μια ομπρέλα σε κείνη τη βροχή που λέγαμε. Περπατάνε σε τούτο το πεζοδρόμιο; Πας στο απέναντι. Πίνουν τον καφέ σε τούτη τη γωνιά, πας παραδίπλα να ξαποστάσεις χωρίς να λερωθείς.

            Μα επειδή φίλοι μου αναγνώστες, η λογική δεν έχει βάση σε τούτη την εποχή του παραλόγου, - ίσως και παλαιότερα -  οι απάνθρωποι δεν βρίσκονται απλά ανάμεσά μας μα βρίσκονται σε θέσεις που καθορίζουν την τύχη μας, σε θέσεις που δεν μπορείς να τους αποφύγεις, που αναγκάζεσαι  να τους υποστείς.  Απορείς πως είναι δυνατόν να βρίσκονται τέτοιοι ανάξιοι - ως απάνθρωποι -, αλλά όμως βρίσκονται εκεί και μάλιστα αμετακίνητοι.

            Άλλοι απ’ αυτούς γράπωσαν τις θέσεις της πολιτικής εξουσίας και άλλοι της θρησκευτικής. Ναι !! Απάνθρωποι και στην θρησκευτική εξουσία,  εκεί όπου το χριστιανικό χρέος της αγάπης εκφράζεται μέσα από την ανθρωπιά και ο ελεήμων είναι ο αυθεντικός μιμητής του Θεού. 

            Ακόμα και εκεί.

            Σχετικά, ως ελάχιστο δείγμα,  διάβασα πρόσφατα μια ανάρτηση της κ Έλενα Ακρίτα  η  οποία κατήγγειλε:

            «Ο Σεραφείμ Πειραιώς είναι απάνθρωπος. Διώχνει από το γηροκομείο Πειραιά, 32 τροφίμους γεροντάκια από 75 έως 93 ετών επειδή είναι καπνιστές. Είναι σκληρό να βλέπεις ένα γεροντάκι 93 χρόνων, φτωχό, να κλαίει γιατί δεν έχει που να μείνει. Όχι μόνο ραγίζει η καρδιά σου αλλά αντιλαμβάνεσαι ότι η αδικία και η μοχθηρία έχουν πρόθεση…»

            Κι αναζητώντας τα σχετικά έγγραφα που ανακοινώνουν αυτήν την απόφαση, μόλις τα δεις, επιβεβαιώνεις την υποψία σου ότι οι απάνθρωποι συντάσσουν απάνθρωπες επιστολές.

            Δείτε την αυτούσια, χωρίς να παραλείπεται τίποτα πλην των προσωπικών στοιχείων, όπως την ανάρτησε η κ. Ακρίτα:  :

           

            Με Ημερομηνία αποστολής: 5/9/2016 από το «Διοικητικό Συμβούλιο του Ασύλου Πένητων Βας.Αθανασίου Πρωθιερέως –Γηροκομείο Πειραιώς» (σ.σ. έτος ίδρυσης 1891 …)  απευθυνόμενη σε έναν τρόφιμο  εν’ ονόματι Κωνσταντίνο ένας από τα προαναφερόμενα θύματα:

            «Αξιότιμε κ ………..

            Με την παρούσα σας γνωρίζουμε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος με ομόφωνη απόφαση του στις 2.9.2016 αποφάσισε την καταγγελία των συμβάσεων  όλων των τροφίμων που τυγχάνουν καπνιστές, ανεξαρτήτως αν καπνίζουν εντός ή εκτός των κτιριακών εγκαταστάσεων του Ιδρύματος.

            Εξάλλου σύμφωνα με το άρθρο Γ.9. του από ……… ιδιωτικού συμφωνητικού που υπεγράφη κατά την εισαγωγή σας στο ίδρυμα, ορίζεται κατά λέξη: «9. Ο τρόφιμος δηλώνει ότι δεν καπνίζει και ότι ουδέποτε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Ίδρυμα θα καπνίσει. Η παράβαση αυτού του όρου χορηγεί το δικαίωμα στο ίδρυμα να απομακρύνει τον τρόφιμο από αυτό.»

            Περεταίρω σύμφωνα με το άρθρο Δ.4. του ιδίου παραπάνω συμφωνητικού το ίδρυμα δικαιούται ελεύθερα, αναιτιολόγητα και αζημίως να λύσει την έως άνω σύμβαση με καταγγελία, οποτεδήποτε και δίχως τήρηση οποιασδήποτε προθεσμίας.

            Κατόπιν των ανωτέρω με την παρούσα καταγγέλλουμε την μεταξύ μας υφιστάμενη κατά τα παραπάνω σύμβαση και παρακαλούμε, όπως το συντομότερο δυνατόν αποχωρίσετε από το Ίδρυμα.»

            Ναι που λέτε…

            Έτσι τους είπαν: Το συντομότερο δυνατόν να μας αδειάζετε τη γωνιά. Και εσείς και οι άλλοι 31 τρόφιμοι.

            Τα γεροντάκια που τόλμησαν να καπνίσουν να μας αδειάσουν την γωνιά.

            Και μετά απ’ αυτά  - και τ’ άλλα τα γνωστά σε όλους μας που θέλεις χιλιάδες σελίδες για να τα καταγράψεις - , δεν σκέφτεσαι τους απάνθρωπους αυτούς,  μα το σφάλμα σου να τους αφήσεις να αποκτήσουν δύναμη.

            Μα στην προσπάθεια σου να ενοχοποιήσεις τον εαυτό σου, για την εγκληματική σου αυτή αμέλεια, διαπιστώνεις πως αυτοί, απέκτησαν εξουσία πολύ πριν από σένα.

            Αρχικά λες πως φταίει τελικά ο παππούς σου…

            Μα όσο συνεχίζεις τον συλλογισμό σου βλέπεις πως η παρουσία των απάνθρωπων έχει πολύ μακρινή ιστορία. Πας πίσω, πίσω, κι άλλο πίσω, και πάλι θα δεις την απεχθή και ματωμένη παρουσία τους στην εξουσία.

            Και το συμπέρασμα αναπόφευκτο και απρόσμενα για σένα:

            Αδίκως προβληματίστηκες πως τους άφησες να αποκτήσουν τέτοια ισχύ και εξουσία και να αδικούν τόσους ανθρώπους. Γιατί τελικά καημένε, «Απάνθρωπος» και «Εξουσία» αποτελούν αναπόσπαστες πλευρές του ιδίου Νομίσματος.

            Κι αν πάλι έχετε όρεξη για φασαρία και μου φέρεται παράδειγμα ανθρώπων που είχαν Εξουσία στην Πολιτική ή στην Εκκλησία και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν απάνθρωποι (π.χ. εδώ στα Χανιά είχαμε τον Άγιο  - κατ’ απόλυτη παραδοχή -  Μητροπολίτη Ειρηναίο Γαλανάκη[1])  έχω να σας πω πως γελαστήκατε. Αυτοί οι Άγιοι άνθρωποι, και οι όποιοι Συνετοί σε οποιανδήποτε χώρο,  δεν είχαν ποτέ Εξουσία ακόμα και αν είχαν την ανώτερη θέση. Για την ακρίβεια επεδίωκαν το αντίθετο, την απέπεμπαν την Εξουσία…

            Σταυρουλάκης   Αρτεμ.   Κωνσταντίνος

Οικονομολόγος Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσ/κης

E-mail : eurohania@yahoo.gr

Άρθρο υπ’ αρ. 278 / Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2016.

---

[1] https://goo.gl/35WlER

Παρατηρήσεις σε αρνητικά σχόλια επί του κειμένου (δείτε τα εδώ: https://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/31200 )

Για όσους προβληματίστηκαν αρνητικά θα ήθελα να πω τα εξής:

Είναι δυνατόν, συνάδελφοι από το κείμενο να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ζητώ να καπνίζουν εντός του οίκου ευγηρίας;
Εννοείται πως όχι !!
Σας πληροφορώ ότι υπήρξε και φωτιά μικρής κλίμακας από ηλικιωμένο με το τσιγάρο εντός του οίκου !
Εννοείται πως δεν υπάρχει περίπτωση να τους το επιτρέπουν !!

Αφού υπάρχει δυνατότητα να καπνίζουν στους εξωτερικούς χώρους ! Τόσο απλά !

Μου αρέσει το κάπνισμα;
Όχι βέβαια !! Ποτέ δεν κάπνιζα !!

Πως κολλήσατε τώρα σε αυτό;

Εμένα το θέμα μου ήταν αλλού.

Όμως απαιτούνται διευκρινίσεις για ερωτήματα που τέθηκαν:

** ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

α) Το θέμα μου αναφερόταν στο ότι είναι απάνθρωπο να διώξεις έτσι ηλικιωμένους με οικονομικές δυσκολίες, αντί π.χ. να τους αφήσει να καπνίσουν στην αυλή. (Δείτε την επιστολή πιο κάτω).. Μα εμένα δεν με ενδιαφέρει πως θα λυθεί το θέμα αυτό ας μην αφήσουν και στην αυλή να τους πουν έξω από το κτίριο, δεν ξέρω τι θα πουν ΑΛΛΑ ΟΧΙ να τους πετάν έξω κατ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν θέλω να αναμειχθώ στο θέμα του τσιγάρου. Στην απάνθρωπη πράξη να τους πετάνε έξω ήθελα να αναφερθώ !!

β) Ειπώθηκε πως δεν ήταν επιστολή του Σεραφείμ. Δείτε την επιστολή πιο κάτω. Η επιστολή έχει στοιχεία υπογράφοντος και υπογραφή του Σεραφείμ (εκτός και αν είναι πλαστή). Και η πηγή (σ.σ. η κ Ακρίτα) δεν είναι μια άγνωστή και άσχετη δημοσιογράφος. Έγκριτη είναι βρε παιδιά !

*** ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ
Για αυτό το μόνο που έχω να πω ότι είναι η αλήθεια πως στεναχωρήθηκα διότι αρκετοί συνάδελφοι «κόλλησαν» στο παράδειγμα αφήνοντας στην άκρη το κύριο θέμα στο οποίο προσπάθησα να αναφερθώ, δηλαδή τους απάνθρωπους (πληθυντικός και όχι ενικός)

Βέβαια, η γενική «κατακραυγή» ίσως υποδηλώνει και εσφαλμένη παρουσίαση του θέματος από μένα. Δεν μπόρεσα να πω δηλαδή αυτό που ήθελα. Διότι είμαι σίγουρος για αυτό που ήθελα να γράψω. Συνεπώς ζητώ συγνώμη αν σας μπέρδεψα…

Η επιστολή: 

ΛΙΓΟ ΧΑΜΟΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ... : 

• ΡΟΥΛΑ • a day ago

  Αγαπητέ κ.Σταυρουλάκη.
  Άνοιξες τον ασκό του Αιόλου, θίγοντας άτομα που θεωρούν ότι είναι εκπρόσωποι του θεού επι της γής, αλλά είναι του διαβόλου. Αποόσα διάβασα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όσοι συμμετείχαν στη "συζήτηση", έβγαλαν τα απωθημένα τους πολιτικά και θρησκευτικά, ενάντια στις προσωπικές σου απόψεις. Εγώ βασικά συμφωνώ με όσα γράφεις για απάνθρωπους και τις θέσεις που κατέχουν, και άσχετα με την άποψη πολλών, σε συγχαίρω για άλλη μια φοράγια το συγγραφικό σου ύφος.

   

  •

  Reply

  •

  Share ›
  • 

    Takis  ΡΟΥΛΑ • a day ago

    Ας μην γενικεύουμαι τόσο εύκολα. Εδώ μέχρι και φωτιά από τσιγάρο είχαν εντός του χώρου. Δηλαδή άμα θα καιγόταν ζωντανός κανάς γέροντας από τσιγάρο ενώ αποκοιμήθηκε, τότε μόνο θα δεχόμασταν πως οι άνθρωποι θέλουν να προστατευτούν και να προστατεύσουν και τους τρόφιμους;

     

    •

    Reply

    •

    Share ›
  • 

    Σταυρουλάκης Κώστας  ΡΟΥΛΑ • a day ago

    Σ' ευχαριστώ Ρούλα κυρίως για το γεγονός ότι αναφέρθηκες στην ουσία του κειμένου δηλαδή σε αυτό που ήθελα να μιλήσω.

     

    •

    Edit

    •

    Reply

    •

    Share ›
• 

  ΛΟΓΙΣΤΑΚΟΣ • 3 days ago

  ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ. ΠΟΛΥ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ.
  ΠΟΛΥ ΤΣΙΓΑΡΟ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ.
  ΠΟΛΥ ΚΛΑΨΟΥΡΑ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ.
  ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΙΟ Σ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ
  ΕΤΣΙ ΟΙ ΓΕΡΟΙ, ΟΙ ΜΕΣΗΛΙΚΕΣ, ΟΙ ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
  ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΜΙΑ ΖΩΗ ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΛΑΟΣ ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΣΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΨΩΜΙ ΝΑ ΦΑΕΙ.
  ΚΑΙ ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟ ΘΕΟΧΑΡΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ.
  ΜΟΛΙΣ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΠΑΛΕΥΕΙ.

   

  •

  Reply

  •

  Share ›
• 

  Roxanne • 3 days ago

  Συνάδελφοι χάνεται το νόημα όταν τα σχολια κάποιων εδω γυρνουν γυρω απο φιλοκαπνιστες - αντικαπνιστές. Δεν είναι το κάπνισμα το ζήτημα εδώ. Εξ άλλου και η κα Ακρίτα και ο συγγραφέας του άρθρου δεν είναι καπνιστές. Επαναλαμβάνω δεν είναι το κάπνισμα το θέμα είναι η απανθρωπιά και οι αφορμές που βρίσκει για να νομιμοποιηθεί!

  1  

  •

  Reply

  •

  Share ›
  • 

    Σταυρουλάκης Κώστας  Roxanne • 3 days ago

    Ίσως και εγώ δεν το έγραψα όπως έπρεπε και έριξα άθελα μου λάδι στην στροφή....

     

    •

    Edit

    •

    Reply

    •

    Share ›
    • 

      Roxanne  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

      Μια χαρά τα έγραψες Κωστή αλλά συνήθως ο καθένας κοιτάει ΜΟΝΟ αυτο που θέλει να δει και ακούει ΜΟΝΟ αυτο που θέλει να ακούσει

       

      •

      Reply

      •

      Share ›
      • 

        Σταυρουλάκης Κώστας  Roxanne • 3 days ago

        Ασε τα σάπια ! Με καλοπιάνεις για να σε κεράσω άμα βρεθούμε έ; ;)

         

        •

        Edit

        •

        Reply

        •

        Share ›
        • 

          Roxanne  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

          Χαχα για να με αφήσεις να σου ...κλέψω λίγα τρίγωνα πανοράματος και τσουρεκι σοκολάτα...ααα θέλω γλυκά :)

           

          •

          Reply

          •

          Share ›
          • 

            Σταυρουλάκης Κώστας  Roxanne • 3 days ago

            Α όλα κι όλα !! Αυτό πιο εύκολα θα πιάσεις Τζόκερ παρά θα πετύχεις τους στόχους σου !! Καλή σου μέρα Νίνα. Να μου προσέχεις τον Κωστάκη και τον Ορφέα...

             

            •

            Edit

            •

            Reply

            •

            Share ›
            • 

              Roxanne  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

              Καλη σου μέρα Κωστή και πολλα φιλιά σε σενα και ε στην οικογένειά σου ( ενα τριγωνακι τοχω νομιζω οχι αυτο των ΜΥΦ :) )

              1  

              •

              Reply

              •

              Share ›
• 

  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

  Για όσους προβληματίστηκαν αρνητικά θα ήθελα να πω τα εξής:

  Είναι δυνατόν, συνάδελφοι από το κείμενο να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ζητώ να καπνίζουν εντός του οίκου ευγηρίας; 
  Εννοείται πως όχι !!
  Σας πληροφορώ ότι υπήρξε και φωτιά μικρής κλίμακας από ηλικιωμένο με το τσιγάρο εντός του οίκου ! 
  Εννοείται πως δεν υπάρχει περίπτωση να τους το επιτρέπουν !!

  Αφού υπάρχει δυνατότητα να καπνίζουν στους εξωτερικούς χώρους ! Τόσο απλά !

  Μου αρέσει το κάπνισμα; 
  Όχι βέβαια !! Ποτέ δεν κάπνιζα !!

  Πως κολλήσατε τώρα σε αυτό;

  Εμένα το θέμα μου ήταν αλλού.

  Όμως απαιτούνται διευκρινίσεις για ερωτήματα που τέθηκαν:

  ** ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

  α) Το θέμα μου αναφερόταν στο ότι είναι απάνθρωπο να διώξεις έτσι ηλικιωμένους με οικονομικές δυσκολίες, αντί π.χ. να τους αφήσει να καπνίσουν στην αυλή. (Δείτε την επιστολή πιο κάτω).. Μα εμένα δεν με ενδιαφέρει πως θα λυθεί το θέμα αυτό ας μην αφήσουν και στην αυλή να τους πουν έξω από το κτίριο, δεν ξέρω τι θα πουν ΑΛΛΑ ΟΧΙ να τους πετάν έξω κατ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν θέλω να αναμειχθώ στο θέμα του τσιγάρου. Στην απάνθρωπη πράξη να τους πετάνε έξω ήθελα να αναφερθώ !!

  β) Ειπώθηκε πως δεν ήταν επιστολή του Σεραφείμ. Δείτε την επιστολή πιο κάτω. Η επιστολή έχει στοιχεία υπογράφοντος και υπογραφή του Σεραφείμ (εκτός και αν είναι πλαστή). Και η πηγή (σ.σ. η κ Ακρίτα) δεν είναι μια άγνωστή και άσχετη δημοσιογράφος. Έγκριτη είναι βρε παιδιά !

  *** ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ
  Για αυτό το μόνο που έχω να πω ότι είναι η αλήθεια πως στεναχωρήθηκα διότι αρκετοί συνάδελφοι «κόλλησαν» στο παράδειγμα αφήνοντας στην άκρη το κύριο θέμα στο οποίο προσπάθησα να αναφερθώ, δηλαδή τους απάνθρωπους (πληθυντικός και όχι ενικός)

  Βέβαια, η γενική «κατακραυγή» ίσως υποδηλώνει και εσφαλμένη παρουσίαση του θέματος από μένα. Δεν μπόρεσα να πω δηλαδή αυτό που ήθελα. Διότι είμαι σίγουρος για αυτό που ήθελα να γράψω. Συνεπώς ζητώ συγνώμη αν σας μπέρδεψα…

   

  •

  Edit

  •

  Reply

  •

  Share ›
  • 

    Takis  Σταυρουλάκης Κώστας • a day ago

    Έχωντας λίγη εμπειρία από σχετικά ιδρύματα που λειτουργούν με την βοήθεια της εκκλησίας έχω να σας πω τα κάτωθι:

    α. Είναι χώροι με αυστηρούς κανόνες, συνήθως τους τρόφιμους προσέχουν π.χ. καλόγριες οι οποίες έχουν μια αυστηρή πειθαρχία οι ίδιες για τον ευατό τους και είναι φυσικό να το θεωρούν σωστό και για το καλό των τρόφιμων.

    β. Είναι χώροι με πολύ καλοσύνη και αγάπη και όχι απρόσωποι όπως αλλού που είναι απλώς υπάλληλοι.

    Επί του θέματος. Προφανώς το θέμα της πυρκαγιάς εντός του χώρου από τα γράφων ως αιτία των αποφάσεων δεν χαίρει ιδιαίτερης σημασίας. Ωστόσο καταδικάζει με βεβαιότητα ως αιτία την απανθρωπιά και την απόφαση ως κατευθυνόμενη ουσιαστικά από την ηγεσία της εκκλησίας. Δεν αναφέρεται καν αρχικά στο κείμενο η εντός χώρου φωτιά. Εντύπωση μου κάνει να αναφέρεται σχεδόν με αφέλεια στην συνέχεια στα σχόλια. Αφέλεια ως προς το να μην δίνεται βάση σε αυτό.

    Ας αναλογιστούμε, επειδή δεν έχουμε λεπτομέρειες τι σημαίνει το "μικρής έκτασης φωτιά". Ειδικά αν κάποιος σας έχει έρθει αντιμέτωπος με φωτιά εντός σπιτιού. Δεν υπάρχει τίποτα μικρό σε αυτή και είναι άκρως επικύνδυνη, γιατί καίει υλικά με χημικά, προκαλώντας απίστευτη κάπνα και ασφυξία, για να μην πω τι σημαίνει να ρίχνεις νερά σε χώρο με παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και συσκευές.... μου έχει τύχει.

    Το θέμα είναι γερόντια καπνίζουν στα δωμάτια τους, κάποιος μπορεί να κοιμήθηκε με κανά τσιγάρο και θα κόντεψε να καεί και ο ίδιος και να τους κάψει και όλους. Εκεί λοιπόν που κάναν τα "στραβά μάτια" πριν τρομάξαν από το μέγεθος της ευθύνης και του κυνδύνου που παρέβλεπαν πριν το ζήσουν. Αποφάσισαν να προστατευτούν και να προστατεύσουν και τα ίδια τα γερόντια. Επείδή συνήθως οι εξηγήσεις είναι πολύ απλές, δεν νομίζω ο μητροπολίτης να πηγε να έκανε έφοδο και να τους έπιασε να καπνίζουν.... Νομίζω απλά όλη η "απανθρωπιά" τους βασίζεται στο ότι πήγαν να καούν όλοι παρέα ^^....

    Βρίσκω εντελώς άκυρο το συγκεκριμένο άρθρο λοιπόν, το οποίο βασίζεται μόνο σε μια μεγάλη πινακίδα ρεκλάμας στιλ "πετάνε γερόντια στο δρόμο" ενώ μάλιστα γνωρίζει και στοιχεία πιο ρεαλιστικών εξηγήσεων, εκτός διαβολικών σχεδίων εξολόθρευσης γερόντων....

    Θα πρότεινα να στραφούμε στην ουσία, δηλαδή αυτοί που θα εκδιωχθούν δέχονται να κόψουν το κάπνισμα; Τελικά εκδιώχθηκαν ή όχι.

    Το ρωμαικό δίκαιο έλεγε "σκληρός νόμος αλλά νόμος". Η ελληνική νοοτροπία έλεγε δίκη για το αν έκανες το έγκλημα και σε δεύτερο χρόνο προτάσεις τιμωρίας. Δηλαδή μπορεί αναλόγως και το έγκλημα να σκότωνες, αλλά να σε τιμωρούσαν ελάχιστα αναλόγως ποιον σκότωσες. Νομίζω ο γράφων έχει το ίδιο συναίσθημα δικαίου με τους αρχαίους μας προγόνους, όπως και εγώ για αυτό παρασύρθηκε.

     

    •

    Reply

    •

    Share ›
    • 

      Σταυρουλάκης Κώστας  Takis • 20 hours ago

      Σε μένα πάντως ήταν σπουδαίο που ένα ίδρυμα της εκκλησίας πέταξε έξω τους ηλικιωμένους. Σε σένα δεν είναι. Αν πάρεις λοιπόν δεδομένο αυτό, ότι δηλαδή δεν είναι σπουδαίο το ότι πέταξε ένα ίδρυμα της εκκλησίας τους ηλικιωμένους έξω, τότε συμφωνώ απόλυτα ότι τα επιχειρήματα σου είναι ακαταμάχητα. Και το λέω Τάκη με πλήρη επίγνωση των όσων λέω και όχι ειρωνικά.

      Μόνο αν έχω παραπλανηθεί από την ύπαρξη του συμβάντος (να είναι πλαστή η επιστολή ή να είναι τέλος πάντων ψέματα), όπως μου είπε και ένας συνάδελφος εδώ, μπορώ να το καταλάβω. Ειδάλλως η προσωπική μου άποψη για τον συμβάν είναι ότι ίδρυμα της εκκλησίας ή ηγέτης της εκκλησίας δεν το κάνει αυτό, είναι απάνθρωπο,. Βρίσκει μια λύση τους μεταφέρει αλλού τέλος πάντων κάνει κάτι. Δεν τους πετά έξω.

      Για αυτόν τον λόγο δεν έδωσα σημασία στο συμβάν, ούτε στην φωτιά, ούτε στο τσιγάρο. Γιατί Τάκη έγραψα το κείμενο για να επικεντρωθώ στην σχέση μιας Απάνθρωπης πράξης με την Εξουσία. Για να δώσω έμφαση είπα πως ακόμα και στην Εκκλησία παρατηρείται αυτό. Και έφερα, λάθος -σωστό, το παράδειγμα που είχε πέσει στα χέρια μου.

      Σέβομαι απόλυτα την γνώμη σας και τα επιχειρήματα σας είναι ισχυρά. Στεναχωριέμαι όμως που εγώ προσπάθησα άλλα θέμα να αναδείξω. Εγώ όμως φταίω στον τρόπο που το έγραψα. Και βεβαίως αν δεν είναι αληθινό (το θεωρώ δύσκολο λόγο της επιστολής και της κ Ακρίτα που τέλος πάντων την θεωρώ έγκριτη δημοσιογράφο.

      Τέλος πάντως ευχαριστώ πάντως για τις παρατηρήσεις σας (από όλους .τους σχολιαστές) που διαφωνούσαν με την άποψη μου αλλά τέθηκαν ευγενικά.

       

      •

      Edit

      •

      Reply

      •

      Share ›
  • 

    kyr  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

    Δηλαδή τώρα τι μας, λές ότι εγώ εσύ ή όποιος άλλος, που έχουμε εκ των προτερων ειδοποιηθεί και συμφωνήσει, ότι στους χώρους του ιδρύματος απαγορεύεται το κάπνισμα, συμπεριλαμβανομένων των αυλών των μπαλκονιών κλπ. μπορώ να καταστρατηγώ ότι εκ των προτέρων συμφώνησα, επειδή έτσι μου αρέσει. 
    Ένας που καπνίζει δεν σέβεται τις περισσότερες φορές τίποτα, μόνος σου έγραψες ότι μέχρι και φωτιά έβαλαν εκεί, και νομίζω ότι έγραψα, ότι αν πάς σε νοσοκομείο που θα σου πώ στο πνευμονολογικό τμήμα, και βγείς έξω ακριβώς απο τους θαλάμους θα δείς συγγενείς αναίσθητους-απάνθρωπους που δεν υπολογίζουν κανένα και τίποτα, και όταν τους την είπαν, παραλίγο να γίνει σκοτωμός.
    Και άστα τα δήθεν μπορεί να οριστεί χώρος καπνίσματος, τα γερόντια δεν είναι τζόβενα για να την κάνουν όποτε θέλουν στο καπνιστήριο, και όποιος είναι έξω απ' το χορό πολλά τραγούδια ξέρει.

    1  

    •

    Reply

    •

    Share ›
    • 

      Σταυρουλάκης Κώστας  kyr • 3 days ago

      Ξανά. 
      Καταλαβαίνω ότι σε σπρώχνω σε αυτό που ήθελα να πω αλλά που να πάρει εγώ ξέρω τι ήθελα να πω ε λοιπόν επιμένω προς αυτό το σημείο

      Αυτό που με απασχολεί είναι ότι δεν μπορείς γεροντάκια τόσα χρόνια μέσα να τα πετάξεις έτσι από ένα Ασυλο Πένητων. Βρίσκεις μια άλλη λύση. Δεν τους πετάς έτσι και μάλιστα με την υπογραφή αυτού παυ κατέχει Εξουσία στους χώρους της εκκλησίας.

      Τι προέχει για σένα;

      Η υπογραφή;

      Δεν προέχει το απάνθρωπο του θέματος να πετάξουν 30 άτομα από Ασυλο Πένητων μετά από τόσα χρόνια.

      Δηλαδή αν ένας από αυτούς, ένας, πεθάνει αύριο σε κάποιο παγκάκι, τι ουσία έχει αυτή υπογραφή;

      Σε παρακαλώ κατάλαβε με.

       

      •

      Edit

      •

      Reply

      •

      Share ›
      • 

        kyr  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

        Δηλαδή κάποιος Αν δεν έχει άλλη επιλογή, συγγενείς, κάποιο αντίστοιχο ''φιλάνθρωπο'' καθίδρυμα του δημοσίου κλπ., και αν έχει την επιλογή να μην καπνίζει και να μείνει εκεί,αυτός θα προτιμήσει να πεθάνει στο παγκάκι καπνίζοντας

        Δεν έφερες καλό παράδειγμα σ' αυτό που ήθελες να πείς.

        Να σου δώσω τότε εγώ ένα καλό παράδειγμα για αυτό που θέλεις να πείς να τόχεις.

        Σας παραθέτουμε
        αυτούσιο το άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Τα Νέα" στις
        14/04/2007 , σελίδα 60.

        ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ
        ΚΑΝΙΒΑΛΩΝ

        Η μυστική αστυνομία
        άδειασε 6.000 κρατουμένους σε ένα κομμάτι γης μέσα σε ένα ποτάμι της Σιβηρίας.
        Ύστερα από έναν μήνα, πάνω από 4.000 ήταν νεκροί.

        Στο φως μια
        ιστορία τρόμου από την εποχή του Στάλιν

        Ένας σταυρός στο
        νησί Ναζίνο της Σιβηρίας σε ανάμνηση της τρομερής μοίρας των κρατουμένων του
        γκουλάγκ που ο Στάλιν έστειλε στον βέβαιο θάνατο.

        Χιλιάδες
        κρατούμενοι που είχαν συλληφθεί κατά τους διωγμούς που έκανε ο Ιωσήφ Στάλιν
        είχαν εγκαταλειφθεί σ' ένα απομακρυσμένο νησί στη Σιβηρία, όπου κατέφυγαν στον
        κανιβαλισμό για να επιβιώσουν, σύμφωνα με ντοκουμέντα ενός αρχείου της πρώην
        KGB που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα.

        Τουλάχιστον 4.000
        από τους 6.000 κρατουμένους που είχαν αδειάσει στο Ναζίνο, μια αφιλόξενη λωρίδα
        γης μέσα σ' έναν ποταμό, 2.400 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Μόσχας,
        πέθαναν μέσα σε λιγότερο από τέσσερις εβδομάδες, στα τέλη της άνοιξης του
        1933. Αρκετές δεκάδες περιπτώσεις κανιβαλισμού καταγράφηκαν, καθώς
        κρατούμενοι προσπάθησαν να επιβιώσουν τρώγοντας τα πτώματα που ήταν διεσπαρμένα
        στο νησί. Άλλους σκότωσαν για τη σάρκα τους...

        Οι «Σάντεϊ Τάιμς»
        του Λονδίνου παρουσίασαν ένα νέο βιβλίο, με τίτλο «Cannibal Island» («Το Νησί
        των Κανιβάλων»), το οποίο περιέχει πληροφορίες από ντοκουμέντα και αφηγήσεις
        μαρτύρων που είχαν κρατηθεί κρυφές επί επτά δεκαετίες. Ο Νικολά Βερτ, ένας
        Γάλλος ιστορικός του γκουλάγκ, αποκαλύπτει στο βιβλίο αυτό ότι εκατοντάδες
        άνθρωποι, περιλαμβανομένων γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων, πυροβολήθηκαν και
        σκοτώθηκαν από φρουρούς ή πνίγηκαν καθώς προσπαθούσαν να διαφύγουν από το νησί
        σε αυτοσχέδιες σχεδίες. Πολλοί περισσότεροι πέθαναν από την πείνα.

        Αγροί με πτώματα.

        «Άνθρωποι πέθαιναν
        παντού. Σκότωναν ο ένας τον άλλο», είπε μια ογδοντάχρονη χωρική σ' έναν
        ερευνητή για τους εκτοπισμένους του Ναζίνο. Ήταν μόλις 13 χρόνων όταν οι
        κρατούμενοι εγκαταλείφθηκαν στο νησί και θυμάται μια πολύ νεαρή κρατούμενη την
        οποία φλέρταρε ένας από τους φρουρούς: «Όταν ο φρουρός έφυγε, άνθρωποι
        έπιασαν το κορίτσι, το έδεσαν σ' ένα δέντρο και το τεμάχισαν για να φάνε ό,τι
        μπορούσαν. Πεινούσαν. Έπρεπε να φάνε. Όταν περπατούσες στο νησί έβλεπες
        ανθρώπινη σάρκα τυλιγμένη σε κουρέλια, ανθρώπινη σάρκα που είχε κοπεί και κρεμόταν
        στα δένδρα. Οι αγροί ήταν γεμάτοι πτώματα».

        Οι κρατούμενοι ήταν
        τα θύματα μιας ανελέητης εκστρατείας του Γκένριχ Γιάγκοντα, του αρχηγού της
        μυστικής αστυνομίας του Στάλιν, για τον εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων
        ανθρώπων στη Δυτική Σιβηρία και στις στέπες του Καζαχστάν. Ο στόχος ήταν να
        καθαρίσουν οι πόλεις της Ρωσίας από τους «ανεπιθύμητους», οι οποίοι θα
        χρησιμοποιούνταν για να εποικισθούν αυτές οι αφιλόξενες περιοχές. Μόνο στη
        Μόσχα και το Λένινγκραντ συνελήφθησαν περισσότεροι από 50.000 άστεγοι
        μικροκακοποιοί, Τσιγγάνοι, παιδιά του δρόμου και επαίτες. Οι υπόλοιποι ήταν
        χωρικοί που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τον λιμό και πολίτες που δεν είχαν
        διαβατήριο. Στο τελευταίο μέρος του ταξιδιού τους, οι κρατούμενοι στοιβάζονταν
        σε ποτάμιες φορτηγίδες που κατευθύνονταν προς βορρά. Όμως στους καταυλισμούς
        διαμετακόμισής τους άρχισε να επικρατεί μεγάλος συνωστισμός και τον Μάιο του
        1933 περισσότεροι από 6.000 κρατούμενοι ξεφορτώθηκαν στο Ναζίνο, ένα
        νησί μήκους 2,5
        χιλιομέτρων και πλάτους λίγων εκατοντάδων μέτρων.

        Επρόκειτο να
        μείνουν εκεί για λίγο, όμως ο σταθμός διήρκεσε σχεδόν ένα μήνα. Οι αρρώστιες.
        Τριάντα εκτοπισμένοι πέθαναν πριν φτάσουν στο νησί και το ένα τρίτο αυτών που
        αποβιβάστηκαν ήταν τόσο αδυνατισμένοι ώστε δεν μπορούσαν να σταθούν στα πόδια
        τους. Δεν υπήρχαν τρόφιμα ούτε κάποιο καταφύγιο και την πρώτη νύχτα η
        θερμοκρασία έπεσε κάτω από το μηδέν. Πέντε μέρες αργότερα και ενώ οι
        άρρωστοι και οι ηλικιωμένοι είχαν αρχίσει να πεθαίνουν, οι φύλακες πέταξαν 20
        τόνους αλεύρι στις όχθες του ποταμού προκαλώντας μεγάλη αναταραχή. Άνθρωποι
        ποδοπατήθηκαν μέχρι θανάτου, άλλοι πυροβολήθηκαν από τους φρουρούς. Κρατούμενοι
        μάζευαν αλεύρι στα καπέλα τους, τα πανωφόρια τους και στα χέρια τους, αλλά
        καθώς δεν είχαν τρόπο να ψήσουν ψωμί, το ανακάτευαν με το νερό του ποταμού και
        το έτρωγαν. Η δυσεντερία και ο τύφος ανέβασαν τον αριθμό των νεκρών.
        Εκατοντάδες εκτοπισμένοι προσπάθησαν να διαφύγουν διασχίζοντας τον ποταμό με
        σχεδίες. Όσους δεν σκότωσαν οι φρουροί πυροβολώντας τους, τους κατάπιαν τα
        ρεύματα.

        Τα γεγονότα πάνω
        από τη φαντασία

        Δέκα μέρες αφότου
        άδειασαν τους κρατουμένους στο Ναζίνο, καταγράφηκε το πρώτο
        κρούσμακανιβαλισμού. Ώς τα μέσα Ιουνίου, όσοι είχαν επιβιώσει είχαν
        μεταφερθεί σε καταυλισμούς πιο ψηλά στον ποταμό.

        Οι φήμες για
        τρομερά συμβάντα ερευνήθηκαν από έναν κομματικό δημοσιογράφο. Το σοκ του ήταν
        τέτοιο ώστε έγραψε απ' ευθείας στον Στάλιν, ο οποίος έστειλε μια επιτροπή για
        να ερευνήσει. «Αυτό που συνέβη στο Ναζίνο ξεπερνά τη φαντασία», λέει ο Βερτ.
        «Υπάρχει όμως μια λεπτομερής τεκμηρίωση που μας επιτρέπει να πούμε μια ιστορία
        που ήταν θαμμένη τόσο καιρό. Η τραγωδία είναι ότι αυτοί που χάθηκαν στο νησί
        ήταν μόνο 1% αυτών που πέθαναν εκείνη τη χρονιά από τον λιμό. Υπήρξαν πολλά
        άλλα Ναζίνο3 απλώς δεν ξέρουμε γι' αυτά».

        Εκκαθαριστικές
        επιχειρήσεις. Με τη βούλα του Ιωσήφ Στάλιν, μόνο στη Μόσχα και το Λένινγκραντ
        συνελήφθησαν περισσότεροι από 50.000 άστεγοι
        μικροκακοποιοί, Τσιγγάνοι, παιδιά του δρόμου και επαίτες.

         

        •

        Reply

        •

        Share ›
        • 

          Σταυρουλάκης Κώστας  kyr • 3 days ago

          Γιατί με βάζεις να κάνω συγκρίσεις σε δύο θέματα απάνθρωπα. 
          Υποψιάζομαι ότι με σπρώχνεις να δεχθώ τι είναι πολύ απάνθρωπο και τι είναι λίγο απάνθρωπο.

          Εγώ όμως ήθελα να μιλήσω απλά για το απάνθρωπο. 
          Ούτε το λίγο, ούτε το πολύ.
          Απλά για το απάνθρωπο

           

          •

          Edit

          •

          Reply

          •

          Share ›
          • 

            kyr  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

            Εγώ σου λέω ότι δεν είναι το παράδειγμά σου - το γεγονός που αναφέρειςγια το θέμα σου ως παράδειγμα απανθρωπιάς- καταλληλο.
            Και σου εξήγησα το γιατί.

             

            •

            Reply

            •

            Share ›
            • 

              Σταυρουλάκης Κώστας  kyr • 3 days ago

              Προς Θεού να το δεχθώ ότι ίσως έπρεπε να φέρω ένα πιο καθαρό παράδειγμα. Μα δεν έχω πεισθεί (συγνώμη για την επιμονή μου) για το αν ήταν συνετή αυτή η πράξη. Αυτό μόνο.

               

              •

              Edit

              •

              Reply

              •

              Share ›
              • 

                kyr  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

                Μόνο αν βρεθούμε όμως στη θέση αυτού που έχει και την ευθύνη και τον κόπο να φροντίζει τους γέροντες αυτούς, θα μπορούσαμε να έχουμε ακριβή αντίληψη του πράγματος. Αυτό απέχει πολύ απο το να χαρακτηρίζουμε εμείς οι εκτός, τους καθ΄ύλην αρμόδιους ως απάνθρωπους. Θα μπορούσες να γράψεις, δεν συμφωνώ, θα μπορούσες να γράψεις, μήπως υπάρχει άλλη λύση; Αυτές ειδικά τις μέρες - δεν το κρύβω - μοιάζουν αυτοί οι χαρακτηρισμοί προς αυτούς που δεν τους αξίζουν, σαν λάσπη στον ανεμιστήρα.

                 

                •

                Reply

                •

                Share ›
                • 

                  Σταυρουλάκης Κώστας  kyr • 3 days ago

                  Μόνο αν βρεθείς στην θέση αυτών που πέταξαν έξω θα μπορούσες να είχες ακριβή αντίληψη του πράγματος. Και τα λοιπά.

                   

                  •

                  Edit

                  •

                  Reply

                  •

                  Share ›
                  • 

                    kyr  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

                    Mόνο αν βρεθείς στη θέση ΟΛΩΝ θα μπορούσες να έχεις ακριβή αντίληψη του πράγματος. Τα εξηγήσαμε και πιό πάνω. 
                    Μην επαναλαμβανόμαστε. 
                    Και δυστυχώς για την αντικειμενικότητά σας δεν βρεθήκατε.

                     

                    •

                    Reply

                    •

                    Share ›
                    • 

                      Σταυρουλάκης Κώστας  kyr • 3 days ago

                      Μα σας παρακαλώ σταματήστε ! Πέταξαν 30 ηλικιωμένους έξω Ναι ή όχι; Η εκκλησία νάι ή όχι; Ποιά τσιγάρα και ποιά φούμαρα ! Τους πήγαν αλλού για να τους προστατέψουν Ναι ή ΟΧι; Η εκκλησία το έκανε αυτό; 
                      Μα σας παρακαλώ σταματήστε τα περί αντικειμενικότητας.
                      Σας παρακαλώ !

                       

                      •

                      Edit

                      •

                      Reply

                      •

                      Share ›
                      • 

                        kyr  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

                        Δηλαδή προτίμησαν απο το να μην καπνίζουν εντός του χώρου και να μείνουν,( πιθανολογώ ότι εκτός δεν θα υπήρχε πρόβλημα ), να καπνίζουν στο παγκάκι άστεγοι και αβοήθητοι στις πλατείες; Αυτό λέτε; ( γιατί δεν είδα πουθενά να το λέτε.)Καταπληκτικό. Εσείς γνωρίζετε τώρα που είναι αυτοί οι 30 και κλαίνε; Έχουν και σύλλογο; Αυτός σας έστειλε τα σχετικά συνημμένα;
                        Μπείτε μπροστάρης να βοηθήσουμε, τι, λόγια θα λέμε;
                        Κατω στη Κρήτη δεν λέτε ότι τραβάει το κορμί η τσεφαλή τα φταίει;
                        Ά ρε Μουντάκη δεν πρόλαβες να γραψεις τραγούδι περί τόύτου.

                         

                        •

                        Reply

                        •

                        Share ›
                        • 

                          Σταυρουλάκης Κώστας  kyr • 3 days ago

                          Μα τι λέτε τώρα; Η ίδια επιστολή αναφέρει ότι και εκτός κτηρίου απαγορευόταν ! Τι λέτε τώρα. Διαβάστε την σας παρακαλώ ξανά.

                          Και σας παρακαλώ το να τους ειρωνεύεστε κι όλας δεν είναι συνετό. Δεν είχατε τέτοια γραφή ως τώρα. Κρατήστε σας παρακαλώ ένα σεβασμό σε αυτούς τους ηλικιωμένους ακόμα και αν έκαναν λάθος όπως λέτε.

                          Σας παρακαλώ.

                           

                          •

                          Edit

                          •

                          Reply

                          •

                          Share ›
                          • 

                            kyr  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

                            Aρκετά. Φαίνεται ότι δεν προσέχετε τι εμείς σας γραψαμε. Και σας γράψαμε πολλές φορές ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ του ιδρύματος, σας γράψαμε και σχετικά περί καπνιστηρίων ανωτέρω.
                            Το κάπνισμα είτε μας αρέσει είτε όχι - εγώ καπνίζω - έχουν δικαίωμα να το απαγορεύουν σε κάθε χώρο του ιδρύματος, και όχι μόνο στο κτήριο.

                             

                            •

                            Reply

                            •

                            Share ›
                            • 

                              Σταυρουλάκης Κώστας  kyr • 3 days ago

                              Εντάξει το κλείνουμε. Εγώ δεν μιλάω για τους ηλικιωμένους και την συμπεριφορά μας σε αυτούς εσείς μου λέτε για το κάπνισμα και τον Σεραφείμ. Δεν έχουμε κοινό πεδίο εστίασης για αυτό, συμφωνώ μαζί σας ότι "αρκετά". Είπε ο καθένας ξεκάθαρα ότι είχε να πει. Δεν το αμφισβητώ και για εσάς. Καλή σας νύχτα.

                               

                              •

                              Edit

                              •

                              Reply

                              •

                              Share ›
                • 

                  Αντικαπνιστής  kyr • 3 days ago

                  Μπράβο άνθρωπέ μου. Πες του τα. Να μη νιώθω μόνος μου. Είναι εύκολο να κρίνουμε εξ' αποστάσεως και όταν είμαστε απόντες από τα πραγματικά περιστατικά. Δεν είναι όμως καθόλου δίκαιο.

                   

                  •

                  Reply

                  •

                  Share ›
                  • 

                    Σταυρουλάκης Κώστας  Αντικαπνιστής • 3 days ago

                    .Μα σας παρακαλώ σταματήστε ! Πέταξαν 30 ηλικιωμένους έξω Ναι ή όχι; Η εκκλησία νάι ή όχι; Ποιά τσιγάρα και ποιά φούμαρα ! Τους πήγαν αλλού για να τους προστατέψουν Ναι ή ΟΧι; Η εκκλησία το έκανε αυτό; 
                    Μα σας παρακαλώ σταματήστε τα περί αντικειμενικότητας.
                    Σας παρακαλώ !!!

                     

                    •

                    Edit

                    •

                    Reply

                    •

                    Share ›
  • 

    Σταυρουλάκης Κώστας  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

    

     

    •

    Edit

    •

    Reply

    •

    Share ›
    • 

      Αντικαπνιστής  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

      Κύριε Σταυρουλάκη,

      Τέτοιο μένος κατά του Μητροπολίτη Πειραιώς δεν δικαιολογεί τα όσα λέτε λίγο πιο πάνω. Επειδή θα έχουν συμβεί άπειρα περιστατικά με ανυπάκουους φανατικούς καπνιστές σε βάρος μη καπνιστών στο ίδρυμα κι επειδή μπορεί η υγεία πολλών εκ των μη καπνιστών να επιδεινώθηκε εξαιτίας της ΑΠΑΝΘΡΩΠΗΣ συμπεριφοράς των καπνιστών (να καπνίζουν μέσα κι έξω από τα κτίρια μη υπολογίζοντας αν οι διπλανοί τους μπορούν ή όχι να αναπνεύσουν), γι' αυτό ενδεχομένως ελήφθη αυτή η απόφαση. Άλλωστε δεν είναι τίποτε άλλο από εφαρμογή των συμφωνηθέντων κατά την είσοδο των συγκεκριμένων τροφίμων στο ίδρυμα, δεν είναι κάτι παράνομο. Και προφανώς έχει ως στόχο να προστατέψει την υγεία των μη καπνιστών τροφίμων. Μην ξεχνάτε, εξάλλου, ότι όποιος έχει πάθος με το κάπνισμα δεν υπολογίζει αν είναι μέσα ή έξω από το κτίριο. Θέλει να καπνίζει όπου και να βρίσκεται. Αν του επιτρέψεις να καπνίζει έξω θα καπνίζει στη ζούλα και μέσα. Συνήθως καπνίζει και μέσα και έξω. Είναι υποδουλωμένος στο πάθος του και συνήθως δεν λογαριάζει τους διπλανούς του μη καπνιστές. Και τα προβλήματα με τους μη καπνιστές παραμένουν άλυτα. Εδώ ακόμη και οδηγοί λεωφορείων καπνιστές, δεν αντέχουν να μένουν άκαπνοι για πολλή ώρα και καπνίζουν και μέσα στα λεωφορεία, την ώρα που οδηγούν.

      Και στο κάτω κάτω, δεν σκεφτήκατε ότι μπορεί να υπάρχει ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ απ' αυτούς που χαρακτηρίζετε ως "θύματα" της απόφασης του Μητροπολίτη; Αλλά αυτού του είδους την ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ δεν την σχολιάσατε πουθενά.
      Προφανώς είστε προκατειλημμένος κατά του Μητροπολίτη Πειραιώς για άλλους λόγους (πιθανόν για άλλες απόψεις του και αποφάσεις του κατά το παρελθόν). Γι' αυτό γράψατε αυτό το εμπαθές εναντίον του άρθρο.

      Εγώ ένα ξέρω να σας πω. Στη χώρα μας πρέπει να μάθουμε να σεβόμαστε τους διπλανούς μας κι αν δεν αντέχουμε να το κάνουμε και να θυσιάζουμε το θέλημά μας και τις συνήθειες μας από αγάπη γι' αυτούς, τουλάχιστον να μάθουμε να συμμορφωνόμαστε με τους νόμους και τους κανόνες (που έχουμε αποδεχτεί εκ των προτέρων και) που μας επιβάλουν το σεβασμό του άλλου.

      Κι αν θέλετε να μάθετε πραγματικά ποιος είναι ο Μητροπολίτης Πειραιώς, βάλτε κάποια στιγμή το ραδιόφωνό σας στη συχνότητα της Πειραϊκής Εκκλησίας στους 91,2 μεγακύκλους των FM και θα καταλάβετε.

      see more

      1  

      •

      Reply

      •

      Share ›
      • 

        Σταυρουλάκης Κώστας  Αντικαπνιστής • 3 days ago

        Σας παρακαλώ όμως απαντήσετε στο "σημείο που πιάστηκα" για να αναφερθώ στον Σεραφείμ που το αντιστρέφω σε ερώτημα σε εσάς:
        Μα δεν θεωρείται απάνθρωπο να τους πετάξει έτσι έξω για το θέμα του καπνίσματος; 
        Ναι ή Οχι.; 
        Δηλαδή η Ορθοδοξία τέτοιες πρακτικές τις θεωρεί συνετές; 
        Απαντήστε μου σας παρακαλώ στην ουσία του θέματος σας και όχι στα περί "τα έχω με τον Σεραφείμ" και "ή το τσιγάρο ή εγώ" ... 
        Διότι πέταξαν γεροντάκια από το Ασυλο Πένητων για το τσιγάρο !!! 
        Tο καταλαβάινεται; 
        Σας παρακαλώ απαντήστε μου με το χέρι στην καρδιά και όχι με το αυτί στους 91,2 μεγάκυκλους. .

         

        •

        Edit

        •

        Reply

        •

        Share ›
        • 

          ΝΙΚ  Σταυρουλάκης Κώστας • a day ago

          ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΤΗΝ ΟΘΟΔΟΞΙΑ ΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ.ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ , ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΥΣ.
          Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΟΔΙΚΑΙΟΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΡΙΝΕΙ ΟΛΟΥΣ...
          ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΕΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

           

          •

          Reply

          •

          Share ›
          • 

            Σταυρουλάκης Κώστας  ΝΙΚ • a day ago

            Όχι δεν έχω διαβάσει ούτε την πρώτη σελίδα του Ευαγγελίου. Μόνον ότι έχω βιώσει, και ότι έχω διδαχθεί από οικογένεια και σχολείο. Τα επιχειρήματά σου και οι παρατηρήσεις σου όμως δεν με εκφράζουν δεν με καλύπτουν. Έχεις όμως το δικαίωμα ΚΑΙ ΕΣΥ να λες την γνώμη σου ελεύθερα. Καλή σου ημέρα.

             

            •

            Edit

            •

            Reply

            •

            Share ›
        • 

          Αντικαπνιστής  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

          Όταν η συμπεριφορά των ανθρώπων αυτών θέτει σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή των υπολοίπων κι όταν έχουν προηγηθεί επανειλημμένες συστάσεις χωρίς αποτέλεσμα τί νομίζετε ότι πρέπει να γίνει; Όταν τους έχουν προειδοποιήσει επανειλημμένα, τους έχουν υπενθυμίσει τον κανονισμό που αποδέχθηκαν αλλά αυτοί το χαβά τους, τί πρέπει να γίνει; Να αφεθούν τα πράγματα ως έχουν και να συνεχίζεται η παραβατική συμπεριφορά και να παθαίνουν αναπνευστικά προβλήματα και να ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ οι υπόλοιποι φτωχοί γέροντες που δεν καπνίζουν; Ή να αλλάξει ο κανονισμός του ιδρύματος για να υποταχτούν όλοι στη θέληση των καπνιστών να καπνίζουν χωρίς να νοιάζονται για τους άλλους και να καταστρέφεται η υγεία όλων των υπολοίπων και να χάνουν τη ζωή τους; ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΤΗΣ ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑΣ; ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΡΑΨΕΤΕ ΚΙ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ;

          1  

          •

          Reply

          •

          Share ›
          • 

            Αντικαπνιστής  Αντικαπνιστής • 3 days ago

            Εσείς αν ήσασταν συγγενής ενός τροφίμου φτωχού γέροντα και μαθαίνατε ότι ο άνθρωπός σας πέθανε, λόγω αναπνευστικών προβλημάτων που τού προκάλεσε το ντουμάνι των αδιάφορων διπλανών του καπνιστών τι γνώμη θα σχηματίζατε για το ίδρυμα και τους ιθύνοντές του. Μήπως θα τους κατηγορούσατε για ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ επειδή δεν μερίμνησαν να εφαρμόσουν τον κανονισμό για να μην πεθάνει ο άνθρωπος;

            1  

            •

            Reply

            •

            Share ›
            • 

              Σταυρουλάκης Κώστας  Αντικαπνιστής • 3 days ago

              Αλήθεια που τεκμηριώνεται ότι είναι έτσι τα πράγματα και ότι οι τρόφιμοι ζητούσαν να καπνίζουν έξω και δεν τους άφηναν; 
              Που γνωρίζεται ότι έγιναν επανελημμένες συστάσεις;
              Γιατί αυτό δεν αναφέρθηκε στην επιστολή, όταν μάλιστα υπογράφεται από Μητροπολίτη;

              Και έστω ότι συμβαίνουν έτσι όπως τα λέτε, πως γνωρίσετε ότι δεν υπήρχε λύση και έπρεπε να τους πετάξουν έξω κατ΄αυτόν τον τρόπο;

              Δηλαδή το προσωπικό δεν υπήρχε περίπτωση να επιβληθεί; 
              Δηλαδή απαγόρευση των τσιγάρων ως παρουσία (κατάσχεσή τους) δεν μπορούσε να αντικαταστήσει την "κλωτσιά και έξω" στον ηλικιωμένο;

               

              •

              Edit

              •

              Reply

              •

              Share ›
              • 

                Αντικαπνιστής  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

                Και πού τεκμηριώνονται οι αιτιάσεις σας για απανθρωπιά; Πώς είστε βέβαιος ότι δεν έγιναν επανειλημμένες συστάσεις; Πώς είστε βέβαιος ότι δεν έγιναν επανειλημμένα επεισόδια μεταξύ καπνιστών, μη καπνιστών και προσωπικού για παράνομο κάπνισμα στη ζούλα; ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΟ ΟΤΙ ΕΓΙΝΑΝ. ΤΟ ΛΕΕΙ Η ΛΟΓΙΚΗ: ΓΙΑ ΝΑ ΦΘΑΣΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΝΑ ΙΔΡΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΕΙ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΟ ΟΤΙ Ο ΚΟΜΠΟΣ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΟ ΧΤΕΝΙ. ΟΤΙ ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

                Έτσι απλά είναι τόσο κακοί κι απάνθρωποι κι αποφάσισαν ξαφνικά να τους πετάξουν έξω; Πώς βγάζετε τόσο εύκολα συμπεράσματα και χαρακτηρίζετε τόσο εύκολα ανθρώπους; Ήσαστε παρόν και γνωρίζετε ότι έτσι ξαφνικά από απανθρωπιά αποφάσισαν να τους διώξουν;
                Επειδή το έγραψε η Ακρίτα; Με τέτοια ευκολία βγάζετε εσείς συμπεράσματα; Από μια ανάρτηση;

                ΥΓ: Αν πάω σε μια εντατική μονάδα νοσοκομείου και καπνίσω στη ζούλα και με εντοπίσουν οι άνθρωποι του νοσοκομείου, τί θεωρείτε ότι πρέπει να μού κάνουν; Να μού ανάψουν το επόμενο; Να μου πουν ευγενικά "σας παρακαλούμε, σεβαστείτε τους ετοιμοθάνατους ασθενείς και πετάξτε το τσιγάρο σας" και να περιμένουν να συμμορφωθώ; Ή να φέρουν τους σεκιουριτάδες να με πετάξουν έξω άρον άρον;

                1  

                •

                Reply

                •

                Share ›
                • 

                  ΝΙΚ  Αντικαπνιστής • a day ago

                  ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ....ΟΤΑΝ ΕΓΡΑΨΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΗΜΟΥΝ ΛΙΓΟ ΔΥΣΤΑΚΤΙΚΟΣ, ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟ ΟΡΘΟ ΔΙΚΑΙΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΕΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ...

                   

                  •

                  Reply

                  •

                  Share ›
                • 

                  Σταυρουλάκης Κώστας  Αντικαπνιστής • 3 days ago

                  Τι να σας πω. Ίσως έχετε δίκιο. Ίσως έχω δίκιο. 
                  Το κείμενο βαρύνει εμένα. 
                  Το κείμενο που έδωσαν για εκτοπισμό των ηλικιωμένων αν το διαβάσεις βαρύνει αυτούς. Και τους βαρύνει αρκετά. 
                  Δεν λέει αυτά που λες. Λέει απλά "'άντε γειά και καλή τύχη"

                  Τι να πω. Δεν επιμένω.

                   

                  •

                  Edit

                  •

                  Reply

                  •

                  Share ›
                  • 

                    Αντικαπνιστής  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

                    Απλώς σας λέω ότι αδικείτε τον Μητροπολίτη. Δεν είναι δίκαιο να βγάζουμε τόσο εύκολα συμπεράσματα και να κατακρίνουμε ανθρώπους χωρίς καν να έχουμε στη διάθεσή μας όλα τα στοιχεία και χωρίς καν να γνωρίζουμε τα πραγματικά περιστατικά. Ζημιωνόμαστε οι ίδιοι (αμαρτάνουμε, ζημιώνουμε την ψυχή μας) όταν κατακρίνουμε γενικώς, ειδικά δε χωρίς καν να έχουμε πλήρη γνώση των γεγονότων. 
                    Εγώ τυγχάνει να γνωρίζω πολλά πράγματα γι' αυτόν. Δεν τον γνωρίζω προσωπικά, αλλά με βάση τις μαρτυρίες που έχω ακούσει γι' αυτόν και τη δουλειά που βλέπω ότι έχει κάνει στον Πειραιά - με τα συσσίτια για Έλληνες και πρόσφυγες, με το Κοινωνικό Ιατρείο (όπου σε συνεργασία με τους Γιατρούς του Κόσμου η Μητρόπολη παρέχει δωρεάν υπηρεσίες υγείας σε πάμφτωχους πολίτες χωρίς φυλετικές και εθνοτικές διακρίσεις) με το σχολείο και με τον ραδιοφωνικό σταθμό - έχω βγάλει το συμπέρασμα ότι πρόκειται για ΑΝΘΡΩΠΟ και σε καμία περίπτωση για "ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ".

                    Κάποιοι, όπως προφανώς η Ακρίτα, τον έχουν βάλει στο μάτι και τον κατηγορούν με κάθε ευκαιρία, μάλλον επειδή κατά το παρελθόν έχει καταφερθεί κατά της Μασονίας και κατά άλλων "αριστεροκουλτουριάρικων" νοοτροπιών, που έχουν καταστρέψει τη χώρα μας.

                    2  

                    •

                    Reply

                    •

                    Share ›
                    • 

                      Σταυρουλάκης Κώστας  Αντικαπνιστής • 3 days ago

                      Δεν θα προσπαθήσω αν αλλάξω την γνώμη σας όταν έχετε και στοιχεία και γνωρίζεται περισσότερα.

                      Σας παρακαλώ όμως μη με πιέζεται να αλλάξω γνώμη για το συγκεκριμένο γεγονός. Μου είναι στην δική μου αντίληψη απάνθρωπο.

                      Θα ήθελα όμως να πείτε τη γνώμη σας και για την ουσία του θέματος μου και όχι επί του παραδείγματος μου. Δηλαδή θεωρείται ότι η Εξουσία μετατρέπει τον άνθρωπο σε απάνθρωπο, και ότι οι εξαιρέσεις δεν είναι εξαιρέσεις αλλά άνθρωποι που δεν δέχονται την Εξουσία τους, την απεμπολούν και για αυτό παραμένουν άνθρωποι;

                      Ποιά είναι η δική σας θέση σε αυτό;

                       

                      •

                      Edit

                      •

                      Reply

                      •

                      Share ›
                      • 

                        Αντικαπνιστής  Σταυρουλάκης Κώστας • 3 days ago

                        Δεν θεωρώ σε καμία περίπτωση τη διακονία του Μητροπολίτη "εξουσία". Από την άλλη πλευρά, κάθε Μητροπολίτης, ως άνθρωπος κι αυτός όπως όλοι μας, είναι βέβαιο ότι έχει κάνει και λάθη. Ουδείς αναμάρτητος, ουδείς τέλειος. Είμαι βέβαιος όμως ότι σ' αυτή την περίπτωση ο συγκεκριμένος Μητροπολίτης ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ.

                         

                        •

                        Reply

                        •

                        Share ›
                        • 

                          Σταυρουλάκης Κώστας  Αντικαπνιστής • 3 days ago

                          Σέβομαι την σιγουριά σας. Για να επιμένετε κάτι θα ξέρετε.

                           

                          •

                          Edit

                          •

                          Reply

                          •

                          Share ›
                          • 

                            ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ  Σταυρουλάκης Κώστας • 2 days ago

                            Κώστα σε εκτιμώ, όσο σε γνωρίζω μέσα από τις δημοσιεύσεις σου.
                            Στην προκειμένη παρασύρθηκες από την Ακρίτα και κάθε Ακρίτα που βάλουν κατά όσων αντιστέκονται στην ισοπέδωση της πατρίδας μας. Η θέση σου σχετικά με την εξουσία και την απανθρωπιά είναι σωστή. Το παράδειγμα είναι λάθος, λόγω παραπληροφόρησης.
                            Συνέχισε την όμορφη πορεία σου.

                            1  

                            •

                            Reply

                            •

                            Share ›
• 

  ΑΚΡΙΤΑΣ • 3 days ago

  Ωραία έκθεση ιδεών... Μπράβο... Γιατί όμως βλέπετε πάντα τον επίλογο της έκθεσης; Που είναι ο πρόλογος και το κυρίως θέμα;
  Ποιά είναι αυτά; Καταρχήν το γεροντάκι δεν άρχισε να καπνίζει στα 70 του... Κάπνιζε τα τελευταία 50 χρόνια. Τότε που δεν υπήρχε αντικαπνιστικός νόμος να επιβάλλει σε όλους αυτούς του ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΥΣ καπνιστές ότι δικαίωμα να βγει και να φάει σε ένα εστιατόριο με την γυναίκα του και τα μικρά του παιδιά είναι και αυτός που δεν καπνίζει... Που έχει το δικαίωμα να γυρίσει σπίτι και να μην μυρίζουν τα ρούχα του καπνίλα... που μπορεί να φάει το φαγητό του χωρίς να του κόβεται η ανάσα από τον καπνό. Και το σημαντικότερο, χωρίς τα παιδιά του να γίνονται ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ από τα σημερινά γεροντάκια αλλά παλιούς μπουφαδόρους...
  Τελικά αυτό που λέει ο θυμόσοφος Ελληνικός λαός έχει πλήρη εφαρμογή στο συγκεκριμένο:
  " Έχει ο καιρός γυρίσματα..."

   

  •

  Reply

  •

  Share ›
  • 

    ΝΙΚ  ΑΚΡΙΤΑΣ • 3 days ago

    ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΝΤΑΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΑΝΟΝΤΑΣ...ΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΒΡΩΜΙΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΗΝ ΒΡΩΜΑ ΠΟΥ ΡΟΥΦΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΔΟΣΟΥΝ....ΠΕΤΑΝ ΤΑ ΠΑΚΕΤΑ , ΣΒΗΝΟΥΝ ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΜΠΑΝΙΟ ΚΑΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ...ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ.....ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ, ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΩΡΙΑ...

     

    •

    Reply

    •

    Share ›
• 

  ccr • 3 days ago

  Είναι μιά παροιμία που πάει γάντι εδώ, αλλά είναι σόκιν... Ξέρετε, όταν - ως φαίνεται - αυτοί που θέλουν μιά στέγη στα γεράματα, έχουν αυξηθεί δραματικά, τότε ψειρίζουμε και την τελευταία λεπτομέρεια των υποψηφίων. Και όταν περιμένουν απ' έξω, 150 άτομα που δεν καπνίζουν, τότε επόμενο είναι, αυτοί που καπνίζουν να υπολείπονται... Αυτό πιστεύω, είναι το πρόβλημα, που έχουμε μπροστά μας. Και η πρόφαση του καπνίσματος, κάποια κατάσταση θα εξυπηρετεί. Εκτός των άλλων.

  1  

  •

  Reply

  •

  Share ›
• 

  Αντικαπνιστής • 3 days ago

  ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΚΕΔΕΣ, ΚΥΡΙΟΙ. ΟΣΟΙ ΚΑΠΝΙΖΕΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΣΥΜΜΟΡΦΩΝΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΟΒΕΤΕ ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ.